Szczepan Twardoch ,,Null”

Anna Pałys

Twardoch ,,Nullem” otwiera drzwi do świata, w którym ,,siedzim tut i czekajem”. Siedzę więc w jamie razem z Koniem i ze Szczurem. Jestem żołnierzem-operatorem drona, wierzę w porządek świata, dookoła mnie wybuchają bomby, walczę, wygrywam, przegrywam, ukrywam się, klnę na czym świat stoi, przeżywam.

To nie jest świat dla pacyfisty; od pierwszej strony łapie za gardło i naciska coraz mocniej. To nie jest świat dla romantyka- uroda wojny kończy się na słowach: ,,Jak to na wojence ładnie”… Tak naprawdę nikt tu nie chce być Konradem Wallenrodem. Świat powieści łez ze śmiechu nie wyciska i w kosmos nie wysyła, lecz przyznaję, że duszę ściska. A ja chłonę ten świat mózgiem i duchem. Ułatwia mi to znacznie drugoosobowa narracja; Szczepan Twardoch mówi właśnie do mnie. Okej. To ja jestem Koniem.

Przyznaję, że nigdy nie czułam się aż tak zanurzona w przestrzeni powieści. Tu świat jest taki, jakiego nie zobaczę w TV, brudny, śmierdzący i bez makijażu. Mówi prawdę o wojnie, o ludzkich motywacjach, celach i człowieczej psychice, o wartości życia, oczekiwaniu na śmierć, pragnieniu życia, a zarazem nadziei na zwycięstwo, bo przecież dobro powinno zwyciężyć i sprawiedliwość. Dlatego Nulla trzeba obronić. To nie jest czarno-biały świat; nie brak w powieści dylematów ludzkiej natury. Bohater zastrzelił człowieka. Zastanawia się, czy odczuwa z tego powodu dumę czy smutek, a może wstydzi się czuć dumę, bo czy można czuć się dumnym z zabicia człowieka? Jednak z dobrze wykonanego zadania już tak…

Kim są towarzysze Konia? W tej kompanii przebija się prawdziwa galeria ciekawie zarysowanych postaci: jeden alkoholik, drugi nie chce walczyć, trzeci chce się wyrwać z biedy, a czwarty to Kolumbijczyk, którego wysłał na tę wojnę kartel, żeby wrócił do Kolumbii jako wyszkolony żołnierz. Nie jestem mężczyzną, nie byłam żołnierzem, lecz gdybym to ja znalazła się na froncie nad Dnieprem, jak bym się odnalazła w pełnym lęku i beznadziei świecie Twardocha? W świecie, gdzie miłość niejedno ma imię, gdzie ma twarz braterstwa broni, dzikiego seksu, ale i więzi na całe życie.

Okrutnie, pięknie prawdziwy świat.

Recenzja sierpień 2026 – dorośli
Anna Pałys
DKK w Tarnobrzegu, woj. podkarpackie

Zobacz wszystkie

Bolesław Prus „Lalka”

Natalia Kukułka

"Lalkę" przeczytałam, bo jest lekturą i przyznaje, że jest jedną z moich ulubionych. Wyróżnia się na tle innych lektur tym, że jest łatwa w odbiorze, ale pomimo tego zawiera w sobie zawiły opis społeczno-polityczny Polski i Europy XIX wieku, przez co jest w stanie zainteresować szersze grono odbiorców.

Maciej Siembieda „Gołoborze”

Bożena Mochul

Z autorem naszej styczniowej lektury zetknęłam się jakieś pół roku temu, kiedy przypadkiem trafiłam na fragment jego książki Sobowtór. Zaintrygowała mnie jej fabuła i sam autor, który przez lata był dziennikarzem śledczym i dopiero przed sześćdziesiątką postanowił pisać książki sensacyjne, wykorzystując swą rozległą wiedzę historyczną.

Katarzyna Mak „Garść miłości, okruchy życia”

Łukasz Smolicz

„Garść miłości, okruchy szczęścia” Katarzyny Mak – już sam tytuł sugeruje rodzaj powieści. A okładka tylko potwierdza przypuszczenia. To oznacza niezbyt lubiane przeze mnie love story, ale... pozory jednak mogą mylić – i tu mamy taki przypadek. Zaskoczenie było niemałe, jak tylko zacząłem czytać. Oczywiście temat przewodni to miłość, jednakże to co się wokół niej dzieje jest całkiem wciągającą historią. Dla jasności krótkie streszczenie tej książki.

Négar Djavadi „Wszystkie moje rewolucje”

Ewa Bańka

„Wszystkie moje rewolucje” - o sile rodzinnych więzi, o odkrywaniu własnej tożsamości i o tym, jak przeszłość kształtuje naszą teraźniejszość.

Magda Stachula „W pułapce”

Emilia Fugas

Strach towarzyszy nam niemal każdego dnia. Boimy się, że nie zdążymy dojechać na czas do szkoły, pracy, czy że pogoda nam się zepsuje na wakacjach. Zdarza się jednak, że ten strach przyjmuje bardziej złowieszczą formę – ściska nam gardło tak, że nie możemy wziąć oddechu, nie pozwala nam trzeźwo myśleć.

Monika Marin „Ucieczka z mroku”

Anna Madejek

Powieść to historia przedstawiająca losy dwóch utalentowanych chłopców, Adama i Aleksa, którzy, odkąd pamiętają, żyją w sierocińcu. Chłopcy są najlepszymi przyjaciółmi, świetnie się dogadują i rozumieją. Mimo to bardzo brakuje im rodzinnej miłości. Adam jest obdarzony wyjątkową intuicją, a Aleks ma fantastyczne umiejętności inżynieryjne. Razem konstruują Maszynę do Produkowania Szczęścia, która ma spełnić ich marzenia.

Szczepan Twardoch ,,Null”