Bolesław Prus „Lalka”

Natalia Kukułka

„Lalkę” przeczytałam, bo jest lekturą i przyznaje, że jest jedną z moich ulubionych. Wyróżnia się na tle innych lektur tym, że jest łatwa w odbiorze, ale pomimo tego zawiera w sobie zawiły opis społeczno-polityczny Polski i Europy XIX wieku, przez co jest w stanie zainteresować szersze grono odbiorców.

Główny wątek to miłość Wokulskiego do Izabeli Łęckiej, która go odrzuca. Postacie te reprezentują dwa kompletnie różne światy, ale w tej relacji nie ma „tego złego” i „tego dobrego”, oboje ranią i są ranieni. Czytelnicy dzielą się na różne grupy, jest grono osób uważających, że Wokulski został bezdusznie wykorzystany, po drugiej stronie stoją obrońcy Izabeli Łęckiej, którzy uważają ją za ofiarę stalkera, są też bardziej umiarkowane głosy twierdzące, że oboje byli w pewnym sensie ofiarą czasów, w którym przyszło im żyć. Słyszałam też bardziej nietypowe opinie jak na przykład ta mówiąca, że Wokulski wcale nie był zakochany w Izabeli, tylko kochał stan romantycznego cierpienia, w jaki wprowadzała go ta relacja. Takich teorii jest mnóstwo.

Motyw miłości wykorzystany w książce nie jest niczym nadzwyczajnym, ale sposób w jaki ta historia jest zbudowana sprawia, że możemy psychologicznie analizować zachowania bohaterów i wyciągać nieskończoną ilość interpretacji. Z każdym rokiem kolejne pokolenia czytelników dyskutują na ten temat, oceniają zachowania postaci na podstawie swoich doświadczeń i znajdują kolejne odsłony tej problematyki, przez co ta z pozoru prosta akcja książki staje się jeszcze bardziej skomplikowana.

Uważam, że w tym właśnie kryję się geniusz tej powieści.

Recenzja sierpień 2026 – dzieci i młodzież
Natalia Kukułka, lat 16
DKK w Mielcu, woj. podkarpackie

Zobacz wszystkie

Szczepan Twardoch ,,Null”

Anna Pałys

Twardoch ,,Nullem" otwiera drzwi do świata, w którym ,,siedzim tut i czekajem". Siedzę więc w jamie razem z Koniem i ze Szczurem. Jestem żołnierzem-operatorem drona, wierzę w porządek świata, dookoła mnie wybuchają bomby, walczę, wygrywam, przegrywam, ukrywam się, klnę na czym świat stoi, przeżywam.

Maciej Siembieda „Gołoborze”

Bożena Mochul

Z autorem naszej styczniowej lektury zetknęłam się jakieś pół roku temu, kiedy przypadkiem trafiłam na fragment jego książki Sobowtór. Zaintrygowała mnie jej fabuła i sam autor, który przez lata był dziennikarzem śledczym i dopiero przed sześćdziesiątką postanowił pisać książki sensacyjne, wykorzystując swą rozległą wiedzę historyczną.

Katarzyna Mak „Garść miłości, okruchy życia”

Łukasz Smolicz

„Garść miłości, okruchy szczęścia” Katarzyny Mak – już sam tytuł sugeruje rodzaj powieści. A okładka tylko potwierdza przypuszczenia. To oznacza niezbyt lubiane przeze mnie love story, ale... pozory jednak mogą mylić – i tu mamy taki przypadek. Zaskoczenie było niemałe, jak tylko zacząłem czytać. Oczywiście temat przewodni to miłość, jednakże to co się wokół niej dzieje jest całkiem wciągającą historią. Dla jasności krótkie streszczenie tej książki.

Négar Djavadi „Wszystkie moje rewolucje”

Ewa Bańka

„Wszystkie moje rewolucje” - o sile rodzinnych więzi, o odkrywaniu własnej tożsamości i o tym, jak przeszłość kształtuje naszą teraźniejszość.

Magda Stachula „W pułapce”

Emilia Fugas

Strach towarzyszy nam niemal każdego dnia. Boimy się, że nie zdążymy dojechać na czas do szkoły, pracy, czy że pogoda nam się zepsuje na wakacjach. Zdarza się jednak, że ten strach przyjmuje bardziej złowieszczą formę – ściska nam gardło tak, że nie możemy wziąć oddechu, nie pozwala nam trzeźwo myśleć.

Monika Marin „Ucieczka z mroku”

Anna Madejek

Powieść to historia przedstawiająca losy dwóch utalentowanych chłopców, Adama i Aleksa, którzy, odkąd pamiętają, żyją w sierocińcu. Chłopcy są najlepszymi przyjaciółmi, świetnie się dogadują i rozumieją. Mimo to bardzo brakuje im rodzinnej miłości. Adam jest obdarzony wyjątkową intuicją, a Aleks ma fantastyczne umiejętności inżynieryjne. Razem konstruują Maszynę do Produkowania Szczęścia, która ma spełnić ich marzenia.

Bolesław Prus „Lalka”