Zmarł wybitny tłumacz Lajos Pálfalvi
Lajos Pálfalvi (ur. 1959) był jednym z najwybitniejszych tłumaczy literatury polskiej ostatniego półwiecza. Dzięki jego pracy translatorskiej od połowy lat osiemdziesiątych XX wieku systematycznie publikowane były na Węgrzech najważniejsze i najbardziej aktualne dzieła polskiej literatury pięknej i szeroko pojętej humanistyki.
Od początku translatorskiej kariery Pálfalvi był aktywnym pośrednikiem pomiędzy polskimi i węgierskimi wydawnictwami i tłumaczami. To m.in. dzięki jego zaangażowaniu i pracy Węgry znajdują się obecnie w ścisłej czołówce pod względem liczby przekładów polskiej literatury pięknej. Także m.in. za jego sprawą nad Dunajem regularnie prezentowana jest twórczość polskich pisarzy młodej generacji. Pálfalvi był też wychowawcą kolejnych pokoleń młodych tłumaczy.
Kariera naukowa Pálfalviego również skupiała się wokół literatury polskiej. Tytuł doktora uzyskał pisząc rozprawę poświęconą polskiej literaturze na emigracji pt. Tény és metafora. A lengyel emigració prózairodalma, 1945 – 1980 [Fakt i metafora. Proza polskiej emigracji, 1945 – 1980] (Budapeszt 1993), habilitował się z twórczości Gombrowicza (A Transz-Atlantik megállói. Gombrowicz [Przystanki Transatlantyku. Gombrowicz])
Od 2000 roku szefował Katedrze Filologii Polskiej Uniwersytetu Katolickiego im. Pétera Pázmány’ego w Budapeszcie, a 10 lat później został kierownikiem Instytutu Slawistyki i Europy Środkowej, pod który podlega polonistyka. Wielu absolwentów prowadzonego przez niego wydziału decydowało się próbować swych sił w roli tłumaczy literatury.
W latach 2000-2002 Pálfalvi kierował jednym z działów czasopisma literackiego „Nagyvilág” (węg. odpowiednik „Literatury na Świecie”). W 2003 roku został laureatem prestiżowej Nagrody Translatorskiej im. Laszló Wessely’ego przyznawanej przez Wydawnictwo Európa. Był na Węgrzech niekwestionowanym autorytetem w dziedzinie polskiej literatury – jego przekłady i teksty krytyczne ukazują się regularnie w periodykach kulturalno-literackich.
Lajos Pálfalvi przetłumaczył na język węgierski utwory m.in. Władysława Stanisława Reymonta, Sławomira Mrożka, Andrzeja Szczypiorskiego, Czesława Miłosza, Witolda Gombrowicza, Stanisława Vincenza, Gustawa Herlinga-Grudzińskiego, Jerzego Stempowskiego, Antoniego Libery, Kazimierza Brandysa, Henryka Grynberga, Andrzeja Stasiuka, Andrzeja Barta, Olgi Tokarczuk, Adama Michnika, Marii Janion, Józefa Mackiewicza, Krzysztofa Vargi, Bogdana Wojdowskiego i Leszka Kołakowskiego.