Małgorzata Gutowska-Adamczyk

13. Poprzeczna

Trzy gimnazjalistki z Anina – zbuntowana, ubrana na czarno Agata, wyzywająca i wulgarna Klaudia oraz idealna prymuska Zosia różnią się od siebie tak bardzo, że ich przyjaźń wydaje się niemożliwa. Zbiegiem okoliczności dostają wspólne zadanie – w ramach eksperymentu mają czytać pogrążonej w śpiączce Magdzie. Terapia okazuje się skuteczna dla nich wszystkich. Wspólne działanie, wspólny cel, a także podobne, związane z nim obawy zbliżają je do siebie. Powoli przełamują dzielące je bariery i rodzi się między nimi prawdziwa więź. Złożona z krótkich rozdziałów, z wartką akcją, napisana z wykorzystaniem młodzieżowego slangu powieść o dorastaniu do przyjaźni, o potrzebie tolerancji, która jest podstawą rozumienia i znajdywania bliskości z innymi ludźmi, o miłości, która – choć wytęskniona – zjawia się niespodziewanie i nieoczekiwanie odchodzi, o seksie, który jest złudną przepustką do dorosłości, o tym, co warto, a czego nie można i nie należy poświęcać dla bliskich relacji. Tytułowa 13. Poprzeczna, realnie nieistniejąca jako ulica, jest w istocie symboliczną granicą, po której przekroczeniu wkracza się w dorosłość.

Książka Roku 2008 - nagroda główna w kategorii literatura