 | Bibliografia:
- Wiedźmin, Warszawa: Reporter, 1990.
- Miecz przeznaczenia, Warszawa: SuperNOWA, 1992.
- Ostatnie życzenie, Warszawa: SuperNOWA, 1993.
- Krew Elfów, Warszawa: SuperNOWA, 1994.
- Czas pogardy, Warszawa: SuperNOWA, 1995.
- Świat króla Artura. Maladie (esej i mikropowieść), Warszawa: SuperNOWA, 1995.
- Oko Yrrhedesa (gra fabularna), Warszawa: MAG, 1995.
- Chrzest ognia, Warszawa: SuperNOWA, 1996.
- Wieża Jaskółki, Warszawa: SuperNOWA, 1997.
- Pani Jeziora, Warszawa: SuperNOWA, 1999.
- Coś się kończy, coś się zaczyna (zbiór opowiadań), Warszawa: SuperNOWA, 2000.
- Rękopis znaleziony w Smoczej Jaskini. Kompendium wiedzy o literaturze fantasy, Warszawa: SuperNOWA, 2001.
- Narrenturm (powieść), Warszawa: SuperNOWA, 2002.
- Boży bojownicy, Warszawa: SuperNOWA, 2004.
- Lux perpetua, Warszawa: SuperNOWA, 2006.
- Żmija, Warszawa: SuperNOWA, 2009.
Tłumaczenia:
angielski:
- The Last Wish [Ostatnie życzenie], tłum. Danusia Stok, Orion Publishing Group, Londyn 2008
- The Blood of Elves [Krew elfów], tłum. Danusia Stok, Orion Publishing Group, Londyn 2008
czeski:
- Zaklinač [Wiedźmin], Praha: Winston Smith, 1992.
- Krev elfu [Krew elfów], Ostrava: LEONARDO, 1995.
- Čas opovženi [Czas pogardy], Ostrava: LEONARDO, 1996.
- Křest ohĕm [Chrzest ognia}, Ostrava: LEONARDO, 1997.
- Paní jezera [Pani jeziora], Ostrava: Leonardo, 2000.
- Zaklínač [Miecz przeznaczenia; Coś się kończy, coś się zaczyna], Ostrava: Leonardo, 2000.
- Magické strípky [Coś się kończy, coś się zaczyna; Maladie; Świat króla Artura], Ostrava: Leonardo, 2002.
- Narrenturm, Ostrava: Leonardo, 2003.
francuski:
- Le dernier voeu (Ostatnie życzenie), tłum. Laurence Dyèvre, Montreuil-sous-Bois: Bragelonne 2003, 2008
- L’épée de la providence (Miecz przeznaczenia), tłum. Alexandre Dayet, Montreuil-sous-Bois: Bragelonne 2007
- Le sang des elfes (Krew elfów), tłum. Lydia Waleryszak, Montreuil-sous-Bois: Bragelonne, 2008
hiszpański:
- El último deseo [Ostatnie życzenie], Madrid: Bibliópolis, 2002.
- La sangre de los elfos [Krew elfów], Madrid: Bibliópolis, 2003.
- La espada del destino [Miecz przeznaczenia], Madrid: Bibliópolis, 2003.
- Tiempo de odio [Czas pogardy], Barcelona: Bibliopolis, 2004.
litewski:
- Likimo kalavijas [Miecz przeznaczenia], Kaunas: DAGONAS, 1997.
- Elfu kraujas [Krew elfów], Kaunas: Eridanas, 2006.
- Paniekos metas [Czas pogardy], Kaunas: Eridanas, 2006.
niemiecki:
- Der letzte Wunsch [Ostatnie życzenie], München: Heyne Verlag, 1998.
- Das Schwert der Vorsehung [Miecz przeznaczenia], München: Heyne Verlag, 1998.
- Der letzte Wunsch [Ostatnie życzenie], München: W. Heyne, 2000.
- Gottesstreiter [Boży bojownicy], München: Deutscher Taschenbuch Verlag 2006.
- Das Erbe der Elfen [Krew elfów], tłum. Erik Simon, München: Deutscher Taschenbuch Verlag 2008
- Die Zeit der Verachtung [Czas pogardy], tłum. Erik Simon, München: Deutscher Taschenbuch Verlag 2009
rosyjski:
- Wied'mak [Miecz przeznaczenia, Ostatnie życzenie], Moskva: AST Publishers, 1996.
- Krow elfow [Krew elfów], Moskva: AST Publishers, 1996.
- Czas priezrienija [Czas pogardy], Moskva: AST Publishers, 1997.
- Krieszczenije agniom [Chrzest ognia], Moskva: AST Publishers, 1997.
- Vladyčica ozera; Doroga bez vozvrata [Pani jeziora; Droga bez powrotu], Moskva: AST, 2003.
- Bašnja šutov [Narrenturm], Moskva: AST: Jermak, 2004.
szwedzki:
- Den Sista Önskningen [Ostatnie życzenie], tłum. Tomas Hakanson, Ersatz, 2010
|
|
Sapkowski Andrzej(ur. 1948) – najpopularniejszy w Polsce autor opowiadań i powieści fantasy, popularyzator literatury tego rodzaju, człowiek sukcesu. Debiutował w 1986 w czasopiśmie „Fantastyka” opowiadaniem Wiedźmin, które zostało entuzjastycznie przyjęte w kręgach miłośników literatury fantastycznej. Zachęcony tym sukcesem opublikował kolejne opowiadania zebrane następnie w tomie Wiedźmin (1990). Zbiory Miecz przeznaczenia (1992) i Ostatnie życzenie (1993) ugruntowały pozycję Sapkowskiego jako lidera tworzącego polską odmianę literatury fantasy. Znakiem rozpoznawczym wczesnych utworów tego pisarza jest motyw polemiki ze znanymi baśniami i podaniami ludowymi oraz niepokorny stosunek do zastanej tradycji gatunkowej (próba modyfikacji paradygmatu fantasy). Wspólnym bohaterem kilkunastu opowiadań jest wiedźmin (tzn. zawodowy pogromca potworów) Geralt z Rivii. Wraz z kolejnymi publikacjami stopniowo odsłania się historia walecznego wiedźmina oraz wypełnia się fantastyczna rzeczywistość, w której funkcjonuje dzielny i na ogół szlachetny bohater. Jednocześnie postaci drugiego planu autonomizują się i przesuwają w stronę personalnego centrum (m.in. uprzywilejowanie postaci królewny Ciri). Proces ten poświadcza pięciotomowy cykl powieściowy: Krew elfów (1994), Czas pogardy (1995), Chrzest ognia (1996), Wieża Jaskółki (1997), Pani Jeziora (1999). Autor z upodobaniem krzyżuje języki i konwencje literackie – czerpie z zasobów tradycyjnej fantastyki (jego utwory zaludniają hobbity, elfy, driady, krasnoludy), nawiązuje do poetyki czarnego kryminału, wątki celtyckie i arturiańskie uzupełnia demonologią słowiańską; mity i legendy z różnych miejsc i czasów zazębiają się w prozie Sapkowskiego z nowoczesną świadomością polityczną i elementami dyskursu naukowego. Po zamknięciu cyklu powieściowego o Wiedźmnie (finał ten zwieńczyła ekranizacja prozy Sapkowskiego – zrealizowano film i serial telewizyjny Widźmin) pisarz przystąpił do kolejnego zadania, tym razem przewidzianego jako trylogia. W r. 2002 autor dokonał odsłony pierwszej części tego przedsięwzięcia – ogłosił obszerną powieść Narrenturm, która okazała się udanym połączeniem tradycyjnej powieści historycznej z elementami poetyki fantasy. Andrzej Sapkowski jest także najważniejszym w Polsce popularyzatorem fantasy i niedościgłym ekspertem w tej dziedzinie. Ogłosił m.in. erudycyjny esej o rycerzach Okrągłego Stołu (Świat króla Artura) oraz Rękopis znaleziony w Smoczej Jaskini. Kompendium wiedzy o literaturze fantasy (2001). Ta ostania publikacja przybrała kształt leksykonu i jest przeglądem głównych postaci, motywów oraz pojęć należących do gatunku.
Sapkowski ma fenomenalny dar narracji, wymyślania sensacyjnych wydarzeń, tworzenia sugestywnego nastroju, stopniowania napięcia. Tudzież olśniewające, z lekka cyniczne poczucie humoru... (Jacek Sieradzki, "Polityka")
więcej: sapkowski.pl
Powrót |
|
|
|
|
|
|
W Polsce zarejestrowanych jest ponad 31 000 wydawnictw. Jednocześnie koncentracja na rynku jest bardzo duża. Udział dwustu największych wydawnictw branży wynosi prawie 98 proc.więcej »
|
|
|
|
|
