Lidia z Kamerunu, Warszawa: Wydawnictwo Książkowe Twój Styl, 2007.
Achtung! Banditen!, Warszawa: W.A.B., 2009
Albiński Wojciech
(ur. 1935) – prozaik, z zawodu inżynier geodeta. W 1963 r. wyemigrował do Francji, następnie osiadł w Republice Południowej Afryki. Debiutował bardzo późno, w wieku 68 lat, ale nad wyraz udanie. Jego debiutancki zbiór opowiadań "Kalahari" został życzliwie przyjęty przez krytykę literacką oraz uhonorowany prestiżową Nagrodą Literacką im. Józefa Mackiewicza. Szybko pojawiły się dwa kolejne tomy prozy Wojciecha Albińskiego: "Królestwo potrzebuje kata" i "Antylopa szuka myśliwego". Wojciech Albiński konsekwentnie pisze o Afryce Południowej, w której spędził większą część dorosłego życia. Pisarz jest wierny kilku tematom. Najczęściej pojawia się tu problem uprzedzeń rasowych i konfliktów kulturowych, ujmowany w kontekście przemiany, do której doszło w RPA. Chodzi o zniesienie apartheidu, o społeczne, mentalne i, w mniejszym stopniu, polityczne konsekwencje tego dziejowego zwrotu. Nie znaczy to jednak, że Albiński wszedł w rolę kronikarza czy reportażysty. Dominuje tu spojrzenie artysty i moralisty. Pisarza fascynuje świat, który wypadł z utartych kolein i poniekąd stanął na głowie, a przede wszystkim sytuacja ludzi, którzy próbują wypracować nową tożsamość. Z tym nastawieniem łączy się chęć uniwersalizowania indywidualnych postaw i wyborów. Albiński z otaczającej go rzeczywistości współczesnej Afryki wydobywa zjawiska i konflikty, która naznaczone są nieusuwalnym paradoksem bądź absurdem. W debiutanckim tomie zwraca uwagę cykl opowiadań poświęconych życiu wielkiej metropolii, którą jest dzisiejszy Johannesburg. Kolejna książka ("Królestwo potrzebuje kata") przynosi kilka poruszających opowieści, między innymi o pracy powołanej przez Nelsona Mandelę Komisji Prawdy i Pojednania. Ozdobą trzeciego tomu ("Antylopa szuka myśliwego") jest opowiadanie tematycznie nawiązujące do całkiem współczesnych krwawych walki plemiennych, takich jak w Rwandzie między ludami Tutsi i Hutu. Stosunkowo rzadko w prozie Wojciecha Albińskiego pojawiają się polskie wątki. Proza ta jest stylistycznie oszczędna, niezwykle zdyscyplinowana i klarowna.
Wojciech Albiński pisze o Afryce inaczej. W jego opowiadaniach poznajemy codzienne życie w RPA i Botswanie oglądane z perspektywy obcego mieszkańca. Właśnie ta paradoksalna zbitka – połączenie obcości z oswojeniem, zdumienia i wiedzy – sprawia, że narracje Albińskiego pozwalają nam nie tyle zorientować się w aktualnej sytuacji w Afryce, ile zorientować się w naszej niewiedzy. Zrozumieć, że nie wszystko zrozumiemy. (Przemysław Czapliński)
Pobierz regulamin
Oświadczam, iż zapoznałem się z regulaminem newslettera i akceptuję jego postanowienia.
Wyrażam zgodę na otrzymywanie informacji drogą elektroniczną.
(zgodnie z Ustawą z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną, Dz.U. nr 144, poz. 1204;)
W Polsce zarejestrowanych jest ponad 31 000 wydawnictw. Jednocześnie koncentracja na rynku jest bardzo duża. Udział dwustu największych wydawnictw branży wynosi prawie 98 proc.więcej »
