9 października

1892
urodził się Ivo Andrić......serbski i chorwacki powieściopisarz, nowelista i poeta tworzący głównie w języku serbskim. Laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 1961. Zmarł w 1975 roku w Belgradzie. Jego dzieła: Ex ponto (1918), Niepokoje (1920), Opowiadania (1924, 1931, 1936), Most na rzece Drinie (1945), Kronika trawnicka (1945), Panna (1945), Nowe opowiadania (1948), Twarze (1960), Przeklęte podwórze (1945).


1921
urodził się Tadeusz Różewicz, poeta, dramatopisarz i prozaik. We wczesnej poezji dał najpełniejszy wyraz ciążeniu okresu wojny i okupacji na świadomości swej generacji, tworząc nową, programowo antypoetycką, zwróconą ku językowi mówionemu i potocznemu, ascetyczną formę wypowiedzi lirycznej (Niepokój 1947, Czerwona rękawiczka 1948). Od schyłku lat 50. dominującym nurtem w jego twórczości stała się krytyczna analiza zjawisk współczesnej kultury, zwłaszcza dehumanizujących następstw rozwoju cywilizacji. Problematyka ta, rozwijana w licznych zbiorach poezji, doszła najpełniej do głosu w nowatorskich, wykorzystujących doświadczenia awangardowe, groteskowych i poetyckich utworach dramatycznych oraz utworach prozą. W późniejszych dramatach podejmował tematykę przełamującą obyczajowe tabu oraz stereotypy patriotyczne. W najnowszej poezji zwrócił się ku problematyce metafizyczno-egzystencjalnej, kontynuując zarazem nurt refleksji nad istotą poezji i postaciami wielkich twórców. Pisał również szkice, zarysy scenariuszy, notatki.


1936
urodziła się Agnieszka Osiecka, poetka, autorka tekstów piosenek (wybór Śpiewające piaski 1990), wierszy satyrycznych i lirycznych (zbiór Wada serca 1981), muzycznych widowisk teatralnych (Niech no tylko zakwitną jabłonie 1964, Apetyt na czereśnie 1969) i telewizyjnych (Listy śpiewające 1971).  Autorka utworów prozą (Biała bluzka, adaptacja sceniczna 1986, wyd. 1988, Czarna wiewiórka 1989), książki dla dzieci i młodzieży (Salon gier 1990) i wspomnienia (Szpetni czterdziestoletni 1985, Rozmowy w tańcu 1992). Zmarła w roku 1997.


1980
Czesław Miłosz został uhonorowany literacką Nagrodą Nobla. Wybitny poeta, prozaik, eseista i tłumacz, został trzecim polskim laureatem literackiego Nobla, po Henryku Sienkiewiczu i Władysławie Reymoncie. Od 1951 pozostawał na emigracji we Francji, od 1960 w USA. W poezji ewoluował od apokaliptycznej (zbiór Poemat o czasie zastygłym 1933) i symbolistyczno-estetycznej wizji świata (Trzy zimy 1936), przez ironiczno-tragiczny obraz losów ludzkich w czasach wojny (Ocalenie 1945) ku problematyce historiozoficznej i kulturowej, w której dominującym tematem jest konfrontacja uniwersalnych wartości moralnych i estetycznych z doświadczeniami człowieka XX w. W twórczości poetyckiej, programowo zintelektualizowanej, łączącej liryzm z klasycyzującą dyscypliną, patos z ironicznym dystansem, Miłosz odwołuje się do różnych tradycji (T.S. Eliot), także rodzimej tradycji romantycznej. W 1994 odznaczony Orderem Orła Białego. W 1998 otrzymał Nagrodę Nike za tom miniatur Piesek przydrożny (1997), łączący elementy prozy, eseju i poezji. Zmarł w roku 2004.