 | Bibliografia:
książki eseistyczne:
- Czym jest klasycyzm, 1967.
- Myśli różne o ogrodach, 1968.
- Aleksander Fredro jest w złym humorze, 1977.
- Juliusz Słowacki pyta o godzinę, Warszawa: Czytelnik, 1982.
- Wielki Książę, Warszawa: PIW, 1983.
- Żmut, Warszawa: NOWA, 1987.
- Baket, Warszawa: NOWA, 1989.
- Kilka szczegółów, Kraków: Arcana, 1994.
- Do Snowia i dalej, Kraków: Arcana, 1996.
- Leśmian. Encyklopedia, Warszawa: Sic!, 2001.
- Słowacki. Encyklopedia, Warszawa: Sic!, 2004.
- Wieszanie, Warszawa: Sic!, 2007.
- Kinderszenen, Warszawa: Sic!, 2008.
- Myśli różne o ogrodach, Warszawa: Sic!, 2010.
- Samuel Zborowski, Warszawa: Sic!, 2010.
- Wielki Książę, Warszawa: Sic!, 2011
powieści:
- Rozmowy polskie latem 1983, 1984.
- Ummschlagplatz, 1988.
komedie:
- Król Mięsopust, 1970.
- Porwanie Europy, 1971.
- Kochankowie piekła, 1972.
- Niebiańskie bliźnięta, 1973.
- Dwór nad Narwią, 1979.
Tłumaczenia:
niemiecki:
- Umschlagplatz [Umschlagplatz], Berlin: Rowohlt, 1993.
- Polnische Gespräche im Sommer 1983 [Rozmowy polskie latem 1983], Frankfurt a.M.:Suhrkamp, 1986.
francuski:
- La Derniere gare [Umschlagplatz], Paris: Éditions Robert Laffont, 1989.
- Conversations au bord du lac. Un éte 1983 en Pologne [Rozmowy polskie latem 1983], Paris, 1983.
|
|
Rymkiewicz Jarosław Marekur. 1935 w Warszawie. Krytyk i historyk literatury, eseista, poeta, dramatopisarz, tłumacz (gł. poezja anglo-amerykańska: T.S.Eliot, W.H.Auden, W.Stevens – i hiszpańska: F.G.Lorca, P.Calderon). Ukończył filologię polską na Uniwersytecie Łódzkim, obecnie profesor Instytutu Badań Literackich PAN w Warszawie. Współautor encyklopedii życia i twórczości Adama Mickiewicza (Mickiewicz. Encyklopedia). Mieszka w Warszawie. Laureat Nagrody NIKE 2003. Przedstawiciel i teoretyk neoklasycyzmu w literaturze polskiej, kierunku artystycznego nawiązującego do szeroko pojmowanej tradycji antycznej, znajdującej kontynuację w sztuce nowożytnej. Swój program poetycki wyłożył m.in. w zbiorze szkiców z 1967 roku pt.: Czym jest klasycyzm. U podstaw jego twórczości leży przekonanie o jedności i ciągłości sztuki i kultury (współistnienie dzieł dawnych i współczesnych): czerpie z archetypów, toposów i mitów kultury śródziemnomorskiej. Nicuje wyobraźnię romantyczną, romantyczne mity i stereotypy – wyjąwszy dwa tomy z lat osiemdziesiątych, gdzie nawiązuje bezpośrednio do tradycji romantycznej liryki patriotycznej. Zasadniczym źródłem inspiracji jest jednak dla niego barok, zwłaszcza ówczesna poezja metafizyczna i dewocyjna, kumulująca w twórczości ks. Józefa Baki. Rymkiewicza interesuje życie duchowe zwłaszcza w jego wymiarze pośmiertnym, „zaświatowym”, stąd w jego utworach częste motywy makabry i demonizmu, traktowane zresztą niezwykle trzeźwo i nie bez humoru. Śmierć, rozkład stanowi ową thema regium, królewski temat, któremu poeta poświęca niezliczone wariacje i kontrapunkty. Innym tematem wszechobecnym w tej twórczości jest muzyka, traktowana jako niedościgły wzór, najbliższy światu czystych esencji. Poeta podejmuje częstokroć dialog z tradycją filozoficzną, jego ulubionym „adwersarzem” jest Edmund Husserl. Formalny wyróżnik wierszy Rymkiewicza stanowi parzyście rymowany trzynastozgłoskowiec – wiersz ulubiony zarówno przez poetów polskiego baroku, jak i przez Adama Mickiewicza. W swojej prozie Rymkiewicz oddaje nastroje polskich intelektualistów w okresie po stanie wojennym (Rozmowy polskie), a także opisuje wyjątkowo dramatyczny epizod likwidacji warszawskiego getta w czasie II wojny św. (Umschlagplatz). Jak fascynującą powieść czyta się cykl zatytułowany Jak bajeczne żurawie...(rozpoczęty tomem Żmut), poświęcony Adamowi Mickiewiczowi oraz Wilnu i Wilnianom w XIX stuleciu. Moje dziejowe pytanie brzmi więc tak: czy historia urabia człowieka, czy to okoliczności historyczne decydują o tym, kim jest i co po sobie pozostawia ? Czy – przeciwnie – on sam, nie zważając na historię i na to, co historia z nim robi, wydobywa z siebie właśnie to, co wydobyć musi? Wysoce interesujące są również eseistyczno-narracyjne tomy, dotyczące biografii Juliusza Słowackiego i Aleksandra Fredry, zwłaszcza zaś nad wyraz specyficzna „encyklopedia”, stanowiąca wyczerpujące kompendium życia i twórczości Bolesława Leśmiana, łączące naukową wnikliwość z podejściem bardzo osobistym i niejednokrotnie budzącym spore kontrowersje.
Powrót |
|
|
|
|
|
|
W Polsce zarejestrowanych jest ponad 31 000 wydawnictw. Jednocześnie koncentracja na rynku jest bardzo duża. Udział dwustu największych wydawnictw branży wynosi prawie 98 proc.więcej »
|
|
|
|
|
