Wyznania nawróconego dysydenta

Adam Michnik
Wyznania nawróconego dysydenta
  • Zeszyty Literackie
    Warszawa 2003
    135 x 210
    275 stron
    ISBN 83-917979-5-3

“Dosyć o książkach. Ludzie ważni...” – te słowa napisane niegdyś przez Czesława Miłosza zdają się patronować pisaniu Adama Michnika w jego najnowszej książce Wyznania nawróconego dysydenta. Noszący podtytuł Spotkania z ludźmi. Szkice 1991-2001 zbiór esejów stanowi rodzaj intelektualnej autobiografii redaktora naczelnego Gazety Wyborczej („największego dziennika między Łabą a Władywostokiem”), niegdysiejszego dysydenta i więźnia politycznego, człowieka, który jak mało kto wpłynął na kształt dzisiejszej Polski. Michnik daje portrety ludzi, którzy byli mistrzami jego młodości, a nierzadko i przyjaciółmi, co nie znaczy, że Michnikowi nie zdarza się wchodzić z nimi niekiedy w spór. Toczyć spór w sprawach dla nas na co dzień najważniejszych to domena Michnika. „Bohater jest akcją” powiada Ralph Waldo Emerson, i taki jest właśnie Michnik w swoich esejach i w życiu politycznym.
Mamy tu więc portrety pisarzy: Antoniego Słonimskiego, Stefana Kisielewskiego, Tadeusza Konwickiego, Jerzego Giedroyca- redaktora paryskiej Kultury, Andrzeja Wajdy i kilku innych, równie znakomitych osób. Tytułowy esej (i zarazem osobisty „bilans 12 lat polskiej wolności”), to przemówienie wygłoszone z okazji odbioru prestiżowej Nagrody Erazma. Książkę zamyka laudacja ks. Jerzego Bonieckiego, redaktora Tygodnika Powszechnego z okazji przyznania Michnikowi Medalu Świętego Jerzego, nagrody przyznawanej przez wielce opiniotwórcze środowisko polskich katolików.

-
Marek Zaleski

"Nawrócony dysydent powiada: to prawda, zło przybiera różne postaci, ale za to przyzwoitość zawsze ma tę samą twarz.
- Andrzej Brzeziecki

Adam Michnik (1946) historyk, publicysta, jeden z najbardziej znanych polskich dysydentów. Niekwestionowany autorytet moralny, redaktor naczelny Gazety Wyborczej.