Podglądania

Krystian Lupa
Podglądania
  • W.A.B.
    Warszawa 2003
    125 x 195
    280 stron
    ISBN 83-89291-59-2

Podglądania to już drugi, po wydanym w roku 2000 Labiryncie, tom prozy Krystiana Lupy, najciekawszego polskiego reżysera teatralnego. Również tym razem, jak zauważa jedna z recenzentek, jest to tom niezwykły, przekazujący skomplikowane doznawanie świata. „W przesuwających się kolejno fragmentach, niby dobrze znanych z doświadczeń, kryją się tajemnice, zdumienie, niedopowiedzenia. Lupa najczęściej wybiera to, czego w pełni wyrazić się nie da”. Niezależnie od tego, kogo i co autor przedstawia, zawsze eksponuje własną wrażliwość, swoje poglądy na temat rzeczywistości i innych ludzi. Nic w tym dziwnego, w końcu to Lupa jest głównym bohaterem tej prozy. I nawet jeśli pisze o białym klaunie z krakowskiego rynku, staruszce widzianej w przychodni czy mężczyźnie, któremu wydaje się, że jest aniołem, to paradoksalnie opisuje głównie siebie, na sobie samym skupia uwagę. Ludzie, z którymi się spotyka, traktowani są przez niego właściwie jak lustra odbijające w mniej lub bardziej zniekształcony sposób jego postać.
Lupę fascynuje literatura modernistyczna, przede wszystkim niemieckojęzyczna, co widać w jego poszukiwaniach teatralnych. Ta fascynacja znajduje wyraz również w jego prozie. Pisze on o splątaniu cielesności i duchowości, życia i śmierci (albo inaczej: młodości i starości), o metafizyce i sztuce. Daje rozedrgany od emocji portret z życia artysty. I to artysty na wskroś modernistycznego, o czym przekonuje choćby sam typ narracji, pełnej poszarpanych, urywanych zdań opatrzonych wielokropkami. Proza Lupy przybiera formę pośpiesznych, często wyraźnie nerwowych notatek, próbujących nadążyć za wymykającą się myślą – zmierzyć się z tym, co niewyrażalne.

-
Robert Ostaszewski

"Książka Krystiana Lupy jest szansą podglądania twórcy. Tym razem wszyscy podglądają się wzajemnie. Lupa świat i samego siebie, a czytelnicy Lupę."

- Piotr Gruszczyński