Ojcobójcy

Piotr Gruszczyński
Ojcobójcy
  • W.A.B.
    Warszawa 2003
    125 x 195
    360 stron
    ISBN 83-89291-11-8

Kim są owi "młodsi zdolniejsi"? To Krzysztof Warlikowski i Grzegorz Jarzyna, a także Anna Augustynowicz, Zbigniew Brzoza czy Abel Cieplak, których w Ojcobójcach błyskotliwie opisuje znakomity krytyk i teatrolog Piotr Gruszczyński, nowa generacja polskich reżyserów teatralnych. To oni są twórcami najciekawszych polskich przedstawień teatralnych ostatnich lat - od Braci Karamazow do 4.48 Psychosis, i to właśnie dzięki nim teatr polski na nowo nawiązuje komunikację nie tylko z publicznością i polską rzeczywistością, ale i z teatrem europejskim. Ojcobójcy to książka ważna nie tylko dla znawców teatru - jest to przede wszystkim fascynująca kronika z najnowszych dziejów polskiej kultury. "Młodsi zdolniejsi" nie tworzą grupy pokoleniowej, nie wydają manifestów, choć ze sobą współpracują. Są mocnymi indywidualnościami, które zrywają z nijaką poprawnością. Naruszyli samozadowolenie tradycyjnego teatru repertuarowego, a także w poszukiwaniu narratorskich rozwiązań zajęli miejsce teatru alternatywnego. W ich teatrze najważniejszy jest człowiek, a to pociąga za sobą zerwanie z polską specyfiką, włączanie się do nurtu teatru europejskiego. Mają swą własną publiczność, "pokolenie martensów", które chronią przed pogrążeniem się w świecie dóbr doczesnych przez utrzymanie napięcia intelektualnego i podsycanie metafizycznego lęku. Wrażliwi, wyczuleni na nową codzienność próbują odbudować mity, przywrócić teatrowi osłabiony przez komercję autorytet. Nie znajdując odpowiadających im tekstów w polskiej dramaturgii współczesnej, sięgają po klasykę, a także nową dramaturgię obcą - sztuki Bernard-Marie Koltésa czy Sary Kane. Szybko stali się polskim "towarem eksportowym", zdobywając uznanie na najważniejszych festiwalach teatralnych na świecie.
Autor Ojcobójców opisując kolejnych twórców, próbuje nie tylko objąć fenomen młodego polskiego teatru, tworzonego przez uczniów Krystiana Lupy, prezentuje także najważniejsze inscenizacje. O przedstawieniach pisze precyzyjnie, błyskotliwie i mądrze, widząc w nich to, co istotne, najbardziej znamienne i nowe.

Piotr Gruszczyński, (1965), krytyk teatralny, stale współpracuje z Tygodnikiem Powszechnym, Res Publiką Nową, Dialogiem, Programem Drugim Polskiego Radia oraz festiwalem teatralnym "Dialog-Wrocław".