Dziennik z podziemia

Batja Tamkin-Bermanowa
  • Żydowski Instytut Historyczny / Wydawnictwo Książkowe Twój Styl
    Warszawa 2000
    160 x 235
    390 stron
    ISBN 83-7163-289-4

Batja Tamkin-Bermanowa, "pani Barbara", wychowana została w zwykłej żydowskiej rodzinie. Począwszy od roku 1943, przez dwadzieścia kilka miesięcy aktywnie działała w żydowskim ruchu oporu. Wraz z innymi Żydami i Polakami uratowała wtedy życie setkom uciekinierów z gett. W przedostatnim kalendarzowym roku okupacji poczęła spisywać wydarzenia bieżące, przeplatając je wspomnieniami. Bermanowa pracowała nad Dziennikiem z podziemia przez ponad dziewięć miesięcy. Po pióro i zwykły szkolny zeszyt w kratkę sięgnęła po raz pierwszy piątego stycznia 1944, po raz czterdziesty pierwszy, a zarazem ostatni - czternastego stycznia następnego roku. Trzy dni później jej pracy położyła kres ofensywa bolszewicka. Jak pisze sama, chciała utrwalić losy ludzi tępionych i prześladowanych z okrucieństwem, jakiego nie znała historia, a także działania garstki skazańców, którzy postawili sobie za zadanie uchronienie resztek narodu od zagłady, uratowanie jego honoru i przechowania dokumentów mających dać świadectwo prawdzie.