Orfeusz i Eurydyka

Czesław Miłosz
Orfeusz i Eurydyka
  • Wydawnictwo Literackie
    Kraków 2002
    167 x 230
    56 stron
    ISBN 83-08-03347-4

"Zawsze się mówiło o Miłoszu, że jest w nim jakaś siła, której nie potrafimy zdefiniować. Ta siła sprawia, że on siada i pisze Orfeusza i Eurydykę i znowu mamy wielki wiersz!"
- Małgorzata Dziewulska, Res Publica Nowa

Poemat laureata literackiej nagrody Nobla, Czesława Miłosza, Orfeusz i Eurydyka napisany został wkrótce po śmierci żony poety i jest dedykowany jej pamięci. Jest „pracą żałoby” po stracie osoby najbliższej, ale zarazem przynosi dramatyczną reinterpretację chrześcijańskiego dogmatu o zmartwychwstaniu. Będąc wierszem bardzo osobistym daje się zarazem czytać jako manifest wiary autora w sztukę i literaturę, jako medium dla treści, z którymi nie sposób się uporać, gdy pozostają jedynie domeną tego, co najgłębiej intymne i osobiste. Stanowiąc powtórzenie znanego nam wszystkim mitu o Orfeuszu schodzącym do Hadesu po swoją ukochaną, elegia Miłosza ustanawia po raz kolejny porządek, w którym śmierć, mówiąc słowami amerykańskiego poety Dylana Thomasa, „traci swoją władzę”. Poemat Orfeusz i Eurydyka wydany został w książce, która oprócz polskiego tekstu wiersza przynosi jego tłumaczenia na angielski (w przekładzie autora i Roberta Hassa), niemiecki (Doreen Daume) rosyjski (Anatol Roitman) i szwedzki (Anders Bodegard).

Nie umiejący płakać, płakał nad utratą
Ludzkich nadziei na zmartwych powstanie,
Bo teraz był jak każdy śmiertelny,
Jego lira milczała i śnił bez obrony.
Wiedział, że musi wierzyć i nie umiał wierzyć (s.10)