Co czytać?

  • Nick Vujicic - Bez rąk, bez nóg, bez ograniczeń!

    Nick Vujicic cierpi na fokomelię – rzadkie schorzenie objawiające się brakiem kończyn. Jednak ten niezwykły młody człowiek pokonał niewyobrażalne ograniczenia wynikające z jego niepełnosprawności. Dziś prowadzi aktywne życie, podróżuje po całym świecie i występuje jako mówca motywacyjny, niosąc nadzieję i inspirację milionom ludzi. Nick angażuje się w działalność charytatywną, a równolegle kieruje własną firmą, prowadzi szkolenia biznesowe, przemawia na międzynarodowych konferencjach i spotyka się z głowami państw.

    .

  • Agatha Christie - Autobiografia

    Agata Christie to autorka niezwykła. Pisała nieustannie przez ponad pół wieku. Jej powieści kryminalne, przetłumaczone na ponad czterdzieści języków, pozostają najlepiej sprzedającymi się tytułami wszech czasów, a sztuka "Pułapka na myszy" to najdłużej grane przedstawienie w historii teatru. Choć od śmierci królowej kryminału minęło kilkadziesiąt lat, liczba czytelników jej książek stale rośnie. Autobiografia – opublikowana po raz pierwszy rok po śmierci autorki – ukazuje fascynujące życie Agaty Christie: dzieciństwo, młodość, dwa małżeństwa, dwie wojny światowe, rewolucję obyczajową, podróż dookoła świata, odkrycia archeologiczne na Bliskim Wschodzie... Przede wszystkim jednak to skrupulatny i zaskakująco świeży opis dojrzewania do miłości, do pisarstwa, do życia. Możemy przyjrzeć się geniuszowi autorki z bliska – porywa inteligencją, zaskakuje wyobraźnią, niezwykłym poczuciem humoru, a nade wszystko dystansem do siebie, taktem i przenikliwością spojrzenia. Na okładce anglojęzycznego wydania "Autobiografii" można przeczytać: "to najlepsza rzecz, jaką Christie kiedykolwiek napisała".

    .

  • Renée Fleming - Głos wewnętrzny. Autobiografia

    Głos wewnętrzny to autobiografia jednej z największych gwiazd współczesnej sceny operowej - Renée Fleming. Artystka szczerze i otwarcie opowiada o wyzwaniach stawianych jej przez międzynarodową publiczność, o muzycznych i pozamuzycznych pasjach, o scenicznych przyjaciołach i rodzinie. Dzięki tej opowieści snutej na kartach "Głosu wewnętrznego" poznajemy cienie i blaski sławy operowej diwy, dowiadujemy się o rozterkach towarzyszących artyście na kolejnych etapach kariery oraz otrzymujemy garść praktycznych porad dotyczących kształcenia głosu.

    .

  • Paul Auster- Dziennik zimowy

    Bezpośrednia i otwarta drugoosobowa narracja jednego z najwybitniejszych pisarzy współczesnych, który bez cienia kreacji i wstydu opowiada o sobie i snuje refleksję o przypadku rządzącym światem. Uwodzi, fascynuje i odkrywa przed czytelnikiem najważniejsze chwile swojego życia, daje się poznać jako buntownik, tułacz, niepokorny intelektualista, dla którego największą wartością w życiu jest prawdziwa miłość.

    .

  • Reinaldo Arenas - Zanim zapadnie noc

    Autobiografia umierającego na AIDS pisarza. Guillermo Cabrera Infante powiedział kiedyś o Arenasie, że ten miał w swoim życiu trzy pasje  „literaturę rozumianą nie jako gra, ale spalający wszystko ogień, pasywny seks i aktywną politykę.”  Wszystko to można znaleźć w tej książce, którą dopełnia niezwykle przenikliwy i osobisty portret Kuby pod rządami Fidela Castro. 

    .

  • Thomas Bernhard - Autobiografie

    Książka niezbędna dla zrozumienia twórczości Bernhadta. Książka w której rodzi się niechęć do wszystkiego co austriackie, co w wypadku dorastającego chłopca znaczyło tyle co niechęć do wszystkiego w ogóle.

    .

  • Bronisław Wildstein – Cienie moich czasów

    Bronisław Wildstein, uczestnik i obserwator najnowszej historii Polski, opowiada o swoich doświadczeniach od wczesnego dzieciństwa po chwilę obecną, koncentrując się głównie na ostatnim ćwierćwieczu losów naszego kraju. Cienie moich czasów są więc także rodzajem eseju, w którym autor próbuje się zmierzyć z dziejami III RP oraz pokazać Polskę na tle gwałtownie zmieniającej się cywilizacji Zachodu. Historia oglądana jest z bliska poprzez losy konkretnych ludzi i wydarzenia, w których sam Wildstein brał udział, a pokazywana jest w wielu wymiarach: od anegdotycznej warstwy wydarzeń przez szkice biograficzne jej głównych aktorów po historiozoficzną refleksję.

    .

  • Miljenko Jergovic – Ojciec

    Ojciec to „mała historia” pewnego czasu i zwykłych ludzi, którzy ten czas przeżyli. Ta niezwykła książka, różniąca się od wszystkiego, co Jergović napisał do tej pory, mówi o narodowych i prywatnych zdradach, o bliskości, murze, który powstaje pomiędzy ojcem a synem, o wybaczeniu i o tym, co niewybaczalne. Ojciec przypomina zabieg chirurgiczny, który autor przeprowadza sam na sobie. Bez znieczulenia.

    .

  • Hunter S. Thompson – Dzienniki rumowe

    Jak wygląda praca dziennikarza na karaibskiej wyspie? Wbrew oczekiwaniom, inaczej niż w raju. W tej wczesnej autobiograficznej powieści (wydanej przeszło trzydzieści lat po napisaniu) jest wszystko to co w Thompsonie cenimy najbardziej: duża dawka szaleństwa, odrobina refleksji i najbardziej charakterystyczny składnik, czyli rozmyta granica pomiędzy prawdą a zmyśleniem.

    .