Antoni Libera

Godot i jego cień

O Autorze

"Godot i jego cień" to rzecz o magii literatury i roli, jaką może ona odegrać w życiu człowieka. Autor opowiada tu o swojej fascynacji twórczością i osobą Samuela Becketta. Docieka przyczyn swojego zainteresowania i próbuje uchwycić istotę studiowanego dzieła. Ukazuje, w jaki sposób literatura pozwala zrozumieć samego siebie i odnaleźć sens w życiu, na przekór zwątpieniu i rozpaczy, którą wyraża.
Szczególną cechą opowiadanej historii jest to, że zasadniczo dzieje się ona w Europie Wschodniej pod sowiecką okupacją, w rzeczywistości odciętej od Zachodu żelazną kurtyną. Z tej perspektywy wizja i myśl Becketta, jak zresztą i wiele innych tworów kultury zachodniej, nabiera nowych znaczeń, ujawniając swój uniwersalny charakter.
Autor łączy medytację i anegdotę, dyskurs filologiczny ze swadą narracyjną, czyniąc swoją opowieść gatunkowo odrębną. Bywa poważny i dowcipny, liryczny i ironiczny. Czasami wpada w styl powieści sensacyjnej, i to zarówno gdy opowiada o swoim życiu, jak kiedy snuje spekulacje intelektualne. Rozwiązywanie zagadek i sensu literatury opisuje na podobieństwo postępowania detektywistycznego.
Ta osobista kronika obejmuje spotkania i rozmowy z takimi osobistościami współczesnego teatru, jak Jean-Louis Barrault, Roger Blin, Alan Schneider, David Warrilow i Sławomir Mrożek. W tok opowiadania wplecione są analizy takich utworów Becketta jak "Końcówka"," Wyludniacz", "Kroki", "Wtedy gdy", a zwłaszcza "Bez", w którym autor odkrywa odniesienie do ostatniej pieśni "Boskiej Komedii".
Całość puentuje szczegółowy opis spotkania z Beckettem w Paryżu 5 stycznia 1978 (dokładnie w 25 rocznicę światowej prapremiery "Czekając na Godota") – spotkania poprzedzonego niezwykłą perypetią, a wypełnionego unikalnymi wypowiedziami tajemniczego „poety milczenia”.