Welt ohne Erbarmen [Inny świat], tłum. Nina Kozlowski, München/Vien: Carl Hanser 2000; Frankfurt am Main: Büchergilde Gutenberg 2001; München: Deutscher Taschenbuch Verlag 2004.
Die Insel [Skrzydła ołtarza], tłum. Maryla Reifenberg, München: Deutscher Taschenbuch Verlag 2004
Іиший Світ [Inny świat], tłum. Oles Gerasim, Knigi XXI, 2010
węgierski:
A második eljövetel. Válogatott esszék és elbeszélések [Drugie przyjście. Wybór esejów i opowiadań], Budapest: Orpheusz, 1998.
A sivatag forró lehelete [Gorący oddech pustyni], tłum. Körtvélyessy Klára, Mihályi Zsuzsa, Pálfalvi Lojos, Budapest: Nagy Vilag, 2004.
Más világ [Inny świat], tłum. Körtvélyessy Klára, Budapest: Nagyvilag 2004
włoski:
Gli spettri della rivoluzione ed altri saggi, [Widma rewolucji] Firenze: Ponte alle Grazie, 1994.
Le perle di Vermeer [Perly Vermeera], Roma: Fazi Editore, 1998.
La bianca notte dell’amore [Biała noc miłości], Ancora del Mare, 2004.
Herling-Grudziński Gustaw
ur. 1919 w Kielcach, zmarł nocą z 4 na 5 lipca 2000 w Neapolu. Debiutował w prasie międzywojennej jako krytyk literacki. W czasie wojny aresztowany i osadzony w łagrze na Dalekiej Północy, opuścił Rosję z armią Andersa, walczył pod Monte Casino. Współzałożyciel w 1947 i początkowo współredaktor wydawanej wówczas w Rzymie "Kultury". Po przeniesieniu pisma osiadł w Londynie, a w 1952 r. przeniósł się do Włoch. Laureat nagród: "Kultury" (1958), Jurzykowskiego (1964), Kościelskich (1966), "Wiadomości" (1981), włoskiej nagrody Premio Viareggio, międzynarodowej "Prix Gutenberg" i francuskiego Pen-Clubu. Jest jednym z najwybitniejszych pisarzy polskich XX wieku, obierającym za przedmiot swego pisarstwa opór stawiany przez człowieka różnorodnym postaciom nicości (totalitaryzmom, religijnemu zwątpieniu, poczuciu egzystencjalnego osamotnienia, instrumentalizacji życia). W jego dorobku odnaleźć można krytykę literacką, prozę, esej, a także oryginalne formy mieszane. Książki krytyczne są wyrazem zainteresowań literaturą rosyjską, klasyką europejską, malarstwem. Pisane z ogromnym znawstwem szkice o sztuce świadczą, że dla Herlinga kultura to przejaw metafizycznej niepewności człowieka, a także najszerszy z symbolicznych języków służących dociekaniu sensu. Jako pisarz narodził się Herling pod wpływem doświadczeń łagrowych, które spisał i przetworzył w książce Inny świat (1951) - jednym z pierwszych i najdoskonalszych dzieł poświęconych temu problemowi, jakie powstały w literaturze światowej. W książce sporządza dokumentarnie wiarygodny opis łagrowych warunków życia, a zarazem tworzy opowieść o istocie totalitaryzmu, o granicach człowieczeństwa, o nieskończonych dniach upadku, lecz także o ludzkiej sile pokonywania godnością każdego losu. W swoich opowiadaniach bohaterowie Herlinga tropią "indywidualne przeznaczenie", wyznaczające człowiekowi jego prywatną ścieżkę godzenia się ze śmiercią. O literackiej specyfice tych utworów - które można nazwać metafizycznymi opowieściami kryminalnymi - decyduje odnawiana przez Herlinga forma XIX-wiecznej opowieści, nawiązująca do Poe'ego, Melville'a i Jamesa. Podobnie "oryginalny tradycjonalizm" odnajdziemy w Dziennikach pisanych nocą - dziele zaczętym w 1971, zawierającym klasyczne zapisy dziennikowe obok esejów poświęconych sztuce, komentarzy politycznych i utworów fikcyjnych.
Pisać tak, by zdanie było przekazem nie tylko jasnej i swobodnej myśli, lecz nieustannego napięcia moralnego, by w słowie żył całym sobą kto wypowiada je jako swoją długo odważaną i cierpianą prawdę - to pociągało mnie zawsze. ("Dziennik pisany nocą", 19 I 1972)
Pobierz regulamin
Oświadczam, iż zapoznałem się z regulaminem newslettera i akceptuję jego postanowienia.
Wyrażam zgodę na otrzymywanie informacji drogą elektroniczną.
(zgodnie z Ustawą z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną, Dz.U. nr 144, poz. 1204;)
W Polsce zarejestrowanych jest ponad 31 000 wydawnictw. Jednocześnie koncentracja na rynku jest bardzo duża. Udział dwustu największych wydawnictw branży wynosi prawie 98 proc.więcej »
