Andrzej Żuławski

Nocnik

02.03.2010

Dziennik? Powieść? Kilka powieści w jednej? Nie, po prostu Nocnik, do którego spływają kolejne noce. I dni. Rok z życia reżysera, pisarza – filmy, lektury, historie miłosne… Rozliczenie ze światem, ale przede wszystkim z samym sobą. Gdyby Tyrmand pisał dziś swój dziennik, napisałby właśnie Nocnik.

Chodzi o coś przeciwnego dziennikom. Te prowadzą pisarze mający siebie i swe pisarstwo za czcigodne. Takich jest wysypisko. Mimo nałogowych humanitariów, czyli uogólnień, kłamstw, narcyzmów i złotych myśli, wydają mi się oni głupcami. Najprzykrzejszy w ich uporczywych zapiskach jest ton szlachetny, najmniej przekonujące – refleksje nad życiem, śmiercią, cywilizacją, człowieczeństwem, ratunkiem poprzez sztukę i upadkiem w trywialność historii. […] Literatura jest owszem mrówczą pracą, ale i bluźnierczą plotą…
(fragment książki)

Andrzej Żuławski (1940) – reżyser filmowy, scenarzysta, pisarz. Studiował na wydziale reżyserii paryskiego IDHEC-u, filozofię na Sorbonie i na UW. Autor dwunastu filmów i ponad dwudziestu książek. Bohater głośnego wywiadu-rzeki przeprowadzonego przez Piotra Kletowskiego i Piotra Mareckiego (Żuławski. Przewodnik Krytyki Politycznej, Warszawa 2008).