Adolf RUDNICKI

RUDNICKI Adolf, 1912-90, prozaik, eseista; w zbiorach opowiadań Szekspir (1948) i Ucieczka z Jasnej Polany (1949) obraz zagłady Żydów polskich w czasie II wojny światowej; opowiadania psychologiczne (Niekochana 1937); eseje i felietony (Niebieskie kartki 1956-67, Sto lat temu umarł Dostojewski, wydanie poza cenzurą 1984); refleksje wspomnieniowe Krakowskie Przedmieście pełne deserów (1986).