REALIZM SOCJALISTYCZNY

REALIZM SOCJALISTYCZNY, socrealizm,metoda twórcza obowiązująca w sztuce ZSRR od wystąpienia M. Gorkiego na zjeździe pisarzy 1934, następnie stosowana w innych krajach komunistycznych (w Polsce od 1949); prawodawcy realizmu socjalistycznego za godne kontynuacji uznali jedynie XIX-wieczne wzorce literatury realizmu, zwalczając eksperymenty w dziedzinie formy; na model literatury realizmu socjalistycznego jako ideowego i propagandowego narzędzia partii komunistycznej składały się postulaty zgodności wizji świata z tezami materializmu historycznego, typowości obrazu artystycznego, ludowości, uprzywilejowania tematyki pracy i tradycji ruchu robotniczego; występował w sztukach plastycznych (m.in. pompatyczne malarstwo i rzeźba o charakterze panegirycznym, plakat agitacyjny), w architekturze (monumentalne budowle reprezentacyjne o cechach eklektycznych), muzyce (pieśń masowa), filmie (tzw. filmy produkcyjne); w Polsce lansowany oficjalnie do 1956, w innych krajach komunistycznych do lat 60. i 70.