Teodor PARNICKI

PARNICKI Teodor, 1908-88, powieściopisarz; 1944-67 w Meksyku; w twórczości problematyka wielkich przełomów cywilizacyjnych i wzajemnego przenikania kultur, religii i ras; nowatorskie powieści historyczne z dziejów starożytnych (Aecjusz, ostatni Rzymianin 1937, Koniec "Zgody Narodów" 1955), z początków państwowości polskiej (Srebrne orły 1944-45, Tylko Beatrycze 1962); w szkicach refleksja historiozoficzna i autotematyczna (Historia w literaturę przekuwana 1980).