Cyprian NORWID

NORWID Cyprian, (używał też imienia Kamil, przybranego przy bierzmowaniu), 1821-83, poeta; od 1842 na emigracji, m.in. we Włoszech i Niemczech; 1849 osiadł w Paryżu, 1852-54 przebywał w USA; gnębiony nędzą i osamotnieniem 1877 zamieszkał w paryskim przytułku dla polskich weteranów pod nazwą Dom Św. Kazimierza. Twórczość Norwida, stanowiąca jednocześnie oryginalne dopełnienie i rozwinięcie literatury polskiego romantyzmu, nie zyskała uznania w oczach współczesnych, "odkryta" dopiero w okresie Młodej Polski (gł. dzięki Z. Przesmyckiemu); aforystyczna i ironiczna liryka intelektualna, prekursorska wobec poezji XX w. (Fortepian Szopena 1865, Bema pamięci żałobny rapsod 1910, Do obywatela Johna Brown 1910, cykl Vade-mecum 1903-33); arcydzieła dramatyczne: Kleopatra (1904), "fantazja" Za kulisami (1912), "biała tragedia" Pierścień wielkiej damy (1933), traktaty filozoficzno-estetyczne, eseje wspomnieniowe (Czarne kwiaty 1856-57), nowele (Ad leones 1901); twórczość plastyczna (rzeźba, malarstwo, rytownictwo, ilustracje książkowe).