Zofia NAŁKOWSKA

NAŁKOWSKA Zofia, 1884-1954, córka Wacława, pisarka; członek Polskiej Akademii Literatury; posłanka do Krajowej Rady Narodowej; realistyczna proza psychologiczno-obyczajowa i moralistyczna (Romans Teresy Hennert 1924, Niedobra miłość 1928, Granica 1935), relacja o zbrodniach niemieckich w czasie II wojny światowej w zbiorze opowiadań Medaliony (1946), dramaty (Dom kobiet, wystawienie 1930), szkice literackie (Widzenie bliskie i dalekie 1957), Dzienniki czasu wojny (1970) oraz Dzienniki (1975-96).