Adam MICKIEWICZ

MICKIEWICZ Adam, 1798-1855, najwybitniejszy poeta polski, dramaturg, publicysta; wyraziciel idei wyzwoleńczych i mesjanistycznych (mesjanizm polski); za przynależność do Towarzystwa Filomatów zesłany do Rosji (1824-29), gdzie przyjaźnił się m.in. z A.S. Puszkinem; stąd wyjechał na Zachód; w Paryżu prowadził wykłady literatur słowiańskich w College de France; 1848 stworzył legion polski we Włoszech, następnie był redaktorem międzynarodowego postępowego dziennika "Trybuna Ludów" ("La Tribune des Peuples"); 1855 organizował legion polski w Turcji; zmarł w Stambule, pochowany w Paryżu; 1890 sprowadzenie zwłok do kraju i złożenie w krypcie na Wawelu; ukazanie się Ballad i romansów (1822) uważane jest za początek polskiego romantyzmu (romantyzm); Oda do młodości (1838), powieści poetyckie (Grażyna 1823, Konrad Wallenrod 1828); Sonety krymskie (1826); poemat dramatyczny Dziady (cz. II i IV 1823, cz. III 1832); Księgi narodu polskiego i pielgrzymstwa polskiego (1832), epopeja Pan Tadeusz (1834), wiersze liryczne; przekłady.

więcej: www.mickiewicz.art.pl