Mieczysław JASTRUN

JASTRUN Mieczysław, 1903-83, poeta i eseista; w liryce filozoficznej i moralistycznej, nawiązującej gł. do klasycyzmu, sceptyczna refleksja nad zmiennością historii i ograniczeniami kondycji ludzkiej (Gorący popiół 1956, Intonacje 1962, Punkty świecące1980, Fuga temporum 1986); opowieści biograficzne (Mickiewicz 1949), szkice (Między słowem a milczeniem 1960, Mit śródziemnomorski 1962), powieść Piękna choroba (1961); przekłady poezji francuskiej, niemieckiej i rosyjskiej.