Miron BIAŁOSZEWSKI

BIAŁOSZEWSKI Miron,1922-83, poeta; w poezji mistrzowskie przetworzenie tendencji języka potocznego i mówionego, nobilitacja realiów kultury "niskiej", zapis codzienności (zbiory wierszy Obroty rzeczy 1956, Rachunek zachciankowy 1959, Odczepić się 1978); zbiory małych form narracyjnych (Donosy rzeczywistości 1973, Szumy, zlepy, ciągi 1976); Pamiętnik z powstania warszawskiego (1970); utwory dramatyczne (Teatr Osobny 1971).